«آمستردام، ژانویه ۱۶۵۴ — پاولوس پاتر، نابغهٔ نقاش هلندی و استاد خلق مناظر حیوانی، در سن تنها ۲۸ سالگی درگذشت. خانواده‌اش در توصیف او گفتند: “آنقدر نقاشی کرد که مرد.”
پاتر، که از کودکی با قلم و بوم عجین بود، هیچ وقت از کار دست نکشید؛ شب‌ها و روزها در کارگاه تاریکش با نور شمع و دود رنگ‌ها تنها می‌ماند. همسایه‌ها می‌گویند صدای قلم‌مو و خط‌خطی‌های بی‌وقفه‌اش، گاهی شبیه زمزمه‌ای خسته و شبح‌وار از دیوارها عبور می‌کرد.

با وجود زندگی کوتاه، او نزدیک به صد اثر خلق کرد؛ آثارش که امروز در موزه‌ها می‌درخشند، حالتی وهم‌آلود و پر از روح حیوانات دارند، انگار هر اثر، قطعه‌ای از جان خودش را به یادگار گذاشته باشد.
خانواده باور دارند، شدت کار و وقف بی‌وقفهٔ هنر، همان چیزی بود که جان او را گرفت؛ پاولوس پاتر نه تنها با هنر زندگی کرد، بلکه با هنر مرد.»