رنسانس؛عصر روشنایی،انقلاب علم و هنر
رنسانس دورهای میان قرن چهاردهم تا هفدهم میلادی بود که با معنای «تولد دوباره» شناخته میشود. این عصر از ایتالیا آغاز شد و با جریان انسانگرایی، اروپا را از تاریکی قرون وسطی بیرون آورد.
در این دوران، علم با کشفیات بزرگی چون نظریهی خورشیدمرکزی کپرنیک، مشاهدات گالیله و اختراع چاپ گوتنبرگ متحول شد. همزمان، هنر به اوج رسید؛ هنرمندان با بهکارگیری پرسپکتیو در نقاشی، تلفیق علم و هنر، و طراحیهای دقیق و مهندسیشده شاهکارهایی خلق کردند. لئوناردو داوینچی، میکلآنژ و رافائل نمونههای درخشان این دوران هستند.
رنسانس نه تنها احیای فرهنگ و دانش گذشته بود، بلکه نقطهی آغاز دنیای مدرن و شکوفایی اندیشه و خلاقیت انسان بهشمار میآید.
